Literair forum

2006-01-30T08:16:00.000-08:00

mijn leven komt samen in mijn ziel -
het lichaam zoekt evenwicht -
en vloeit doorheen een pyramide
van bergkristal
naar de berg van licht

(verschenen in 'De Lukraker' van oktober 2002)

Wisdom

2005-12-16T21:52:00.000-08:00

Кто знает, не говорит.
Кто говорит, не знает.

Destiny

2005-12-16T21:47:00.000-08:00

Was das Schicksal hält für uns bereit,
damit umzugehen, es bleibt uns eigner Wahl.
Sei es Freude, sei es Not,
sei es Leben oder Tod,
es ist uns eigen Los.

My grandparents

2005-10-11T22:46:00.000-07:00

Крёстная и дед

Я люблю тебя,
сад моего дедушки,
и моей бабушки.

Я люблю настроение
вокруг дома.

Я люблю аромат цветов
в доме.

Я люблю вас.

Dresden

2005-09-18T00:45:00.000-07:00

de overwinnaar
komt,
snel en onverwacht,
uit de lucht.
de hoge druk
is adembenemend,
en vurig
zie ik mijn geliefde
opstijgen
tot een nooit vergeten verleden.

der Sieger
kommt,
schnell und unvermutet,
aus der Luft.
das Hochdruckgebiet
ist atemberaubend
und glühend
sehe ich meine Geliebte
aufsteigen,
bis eine nie vergessene Vergangenheit

My first Russian poem

2005-09-18T00:31:00.000-07:00

Бабий Яр

война или мир

немецкая игра

на смерть

Бабий Яр

война или мир

немецкая смерть

на киевском поле

Babi Jar

war or peace

a German play

with death

Babi Jar

war or peace

a German death

on the fields near Kiev

De wereld van Sofie - Sophie's world (Jostein Gaarder)

2005-09-01T04:14:00.000-07:00

About two weeks ago, I received as a present the book 'Sophie's world', written by Jostein Gaarder. For people who do not like philisophical studies, I can recommend this novel. Although the plot that links the different philosophical systems is rather poor, the explanations about how mankind thinks since the Greecs are very clear. Although written for teenagers, it is a very good basis for everyone who wants to know more about philosophy. Further detailed comments will follow. If you want to give your own comments on this book, do not hesitate.

Reïncarnatie

2005-07-14T04:31:00.000-07:00

stijg op
uit het vleselijk omhulsel,
verlaat de loomheid,
ga naar het laatste moment
van het aardse bestaan.

stijg
naar het licht
en versmelt tot één
met de god die het leven schenkt.

voel de geest
in wie je geschapen werd.

Goethe : Ost-Westlicher Diwan - Gedichten tussen Oost en West

2005-07-05T11:18:00.000-07:00

Een dichter die mij altijd al boeide, Johann Wolfgang von Goethe, heeft mij ertoe aangezet, enkele van zijn gedichten te vertalen naar het Nederlands. Dit is het begin van de "Ost-Westlicher Diwan".

Moganni Nameh

Het boek van de zanger

Twintig jaar liet ik voorbijgaan,

en genoot, wat mij voorbeschikt was.

Een reeks, zo mooi

als de tijd der Barmekiden.

Hegire

Noord en West en Zuid vervallen,

tronen barsten, rijken beven,

vlucht nu, jij, naar waar de zon opgaat,

en smaak de lucht der patriarchen.

Met liefde, drank en zang

zal Chisers bron je weer verjongen.

Daar, in het zuivere en rechtvaardige,

wil ik doordringen tot de oorsprong

van het menselijke geslacht.

Daar, waar zij nog ontvingen, in aardse taal,

van God de leer der hemelen,

en zij zich hierover niet braken het hoofd.

Waar zij de voorvaderen eerden,

en zich tegen vreemde onderdrukking verzetten,

daar wil ik mij verheugen in hun jonge jaren.

Ver weg het geloof, eng de gedachte.

Hoe belangrijk het Woord er was,

Omdat het een gesproken woord was.

Ik wil mij mengen onder herders,

verfrissen mijzelf in de oasen,

wanneer ik met karavanen rondzwerf,

en sjaals, koffie en muskus verhandel.

Elk pad wil ik betreden,

van de woestijn tot de steden.

Slechte bergpaden op en neer

troosten mij, Hafis, jouw liederen,

terwijl de gids zingt, in vervoering,

van op de rug van de muilezel,

om de sterren te wekken,

en de rovers af te schrikken.

Ik wil in badhuizen en in kroegen,

Jou gedenken, hoogvereerde Hafis,

wanneer mijn liefste haar sluier licht,

en al schuddend heerlijke harsgeuren strooit.

Ja, het liefelijke fluisteren van de dichter

Laat zelfs de hoeris zinnelijk zijn.

Willen jullie hem dit benijden,

of helemaal verknoeien,

weet dan, dat dichterwoorden

aan de poort van het paradijs

altijd zacht kloppend zweven,

en eeuwig leven afsmeken.

Zegeningen

Talisman in carneool,

gelovigen brengt hij geluk en welzijn,

rust hij in een bedje van onyx,

kust hem dan met gewijde mond !

Alle kwaad verjaagt hij,

beschermt je en beschermt de plaats,

wanneer het ingegraven woord

zuiver verkondigt Allah’s naam

en jou tot liefde een daad aanzet.

en vooral vrouwen laten zich

leiden door de talisman.

Amuletten zijn gelijkaardig,

op papier geschreven tekens.

Maar men dringt hier niet,

zoals op de kleine edele stenen,

en vergund is het vrome zielen,

langere woorden hier te kiezen.

mannen hangen de papieren,

gelovig om als scapulieren.

Het opschrift heeft geen verborgen zin,

het is zich zelf, en moet je alles zetten,

wat nadien, met rechtschapen welgevallen,

graag door jou gezegd wordt : Ik zeg het ! Ik !

Maar abraxas breng ik zelden mee !

Hier moet meestal het verdraaide,

door een duistere waanzin geschapen,

voor het allerhoogste gelden.

Vertel ik jullie absurde dingen,

Denk dan, dat ik abraxas breng.

Een zegelring is zwaar te tekenen,

de hoogste zin in de engste ruimte.

doch indien je hier het echte weet te verwerven,

gegraveerd is het woord, denken doe je nauwelijks.

Vrijzinnigheid

Laat mij mijzelf in het zadel gelden !

Blijf in jullie hutten, in jullie tenten !

En ik rijd verder naar de horizon,

boven mijn muts slechts sterren.

Geschapen heeft Hij jullie de hemel,

als leider te land en ter zee,

Opdat jullie er van genieten,

Steeds blikkende omhoog.

Talismannen

De Oriënt behoort aan God.

Het Westen behoort aan God.

Het vrije veld in Noord en Zuid

rust in de vrede van Zijn hand.

Hij, de enige rechtvaardige,

Wil voor ieder het recht.

Weze van Zijn honderd namen

vooral deze geloofd ! Amen.

Mij in verwarring brengen wil het dwalen,

maar jij weet me te ontwarren.

Wanneer ik handel, wanneer ik dicht,

Geef Jij mijn weg de richting.

Of ik aards denk of peins,

Het dient tot hoger nut.

De geest, niet door stof verstrooid,

Dringt, in zich zelf gekeerd, naar boven.

In het ademen zijn twee vormen van genade :

de lucht in zich opnemen, en zich van haar ontdoen.

Het ene benauwt, het andere verfrist,

zo wonderlijk is het leven gemengd.

Dus jij, dank God, wanneer Hij je beklemt,

en dank Hem, wanneer Hij je weer vrij laat.

De vier genades

Omdat de Arabieren in hun deel

de weidsheid vrolijk doortrekken,

heeft Allah tot algemeen heil

vier genades verleend.

Eerst de tulband, die beter siert

dan alle keizerskronen,

een tent, die men verplaatsen kan,

om overal te wonen.

Een zwaard, dat beter beschermt

dan rots en hoge muren,

een liedje dat bevalt en nuttig is,

waarnaar de meisjes luisteren.

En bloemen zing ik ongestoord

van hun kroon naar beneden,

zij weet echt wel, wat haar toebehoort,

en blijft mij liefelijk vrolijk.

En bloemen en vruchten weet ik jullie

sierlijk aan te bieden,

Willen jullie tegelijkertijd een zedenles,

zo geef ik er jullie van een nieuwe.

Bekentenis

Wat is moeilijk te verbergen ? Het vuur !

Want bij dag wordt het verraden door de rook,

en bij nacht door de vlam, het monster.

verder is moeilijk te verbergen ook

de liefde, hoe stil ook gekoesterd,

gezien zij toch zo licht uit de ogen spreekt.

Het moeilijkst te verbergen is een gedicht,

men plaatst het niet onder het koren.

Heeft een dichter het pas gezongen,

is hij er volledig van doordrongen.

Heeft hij het sierlijk op papier geschreven,

wil hij, dat de hele wereld er van houdt.

Hij draagt het voor, voor iedereen, vrolijk en luid,

Of het ons kwelt, of het ons leert.

Elementen

Uit hoe veel bronnen

moet een echt lied zich voeden,

opdat leken er van genieten,

en meesters het met vreugde aanhoren ?

Liefde is boven alles

ons thema, wanneer wij zingen,

kan zij dus het lied doordringen,

zal het des te beter klinken.

Dan moeten de glazen klinken,

en de wijn als robijnen schitteren.

want minnaars en drinkers

groet men met de mooiste kransen.

Wapengekletter ook wordt vereist,

opdat ook de trompetten schallen,

opdat, wanneer geluk tot vlammen oplaait,

zich in de overwinning de held vergoddelijkt.

En ten slotte is het ook noodzakelijk,

dat de dichter allerlei haat,

wat onuitstaanbaar is, en hatelijk

opdat alleen het Schone leven blijft.

Slaagt de zanger er in, deze vier

oerelementen te mengen,

gelijk Hafis zal hij de volkeren

eeuwig plezieren en verfrissen.

Scheppen en tot leven brengen

Hans Adam was een klomp aarde,

die God tot mens maakte,

maar uit moeder’s schoot

maakte Hij ook nog veel gedrochten.

De engelen bliezen hem in,

langs de neus, de beste geest.

Nu scheen hij al wat meer te zijn,

Want hij begon te niezen.

Maar met skelet en lid en hoofd

bleef hij nog een halve klomp,

tot eindelijk Noah voor de druppel

het ware vond, een bokaal.

De klomp voelde al gauw het draaien,

toen hij zich bevochtigde,

zoals het deeg zich door de desem

in beweging zet.

Aldus, Hafis, mag jouw liefelijke zang,

jouw heilig voorbeeld,

ons leiden door de klank van het glas,

naar de tempel van onze Schepper.

Fenomeen

Wanneer Phoebus zich nestelt

in het regengordijn,

ontstaat direct een boog,

kleurig omschaduwd.

Omneveld zie ik getrokken,

eenzelfde ronde.

Ook al is de boog wit,

hij stamt uit de hemel.

Dus moet jij, grijsaard,

niet droevig zijn.

Al zijn weldra je haren wit,

je zult hen liefhebben.

Liefelijk

Wat voor kleurrijk ding toch

verbindt mij de hemel met de hoogte ?

De ochtendnevel verblindt

mijn scherpe blik.

Zijn het de tenten van de vizier,

de hij voor lieve vrouwen bouwde ?

Zijn het de tapijten op het feest,

toen hij zich met zijn liefste verbond ?

Rood en wit, gemengd en gevlekt,

zag ik nooit iets mooiers.

Maar hoe, Hafis, vinden wij jouw Schiras

in de sombere streken van het Noorden ?

Ja, het zijn de bonte papavers,

die zich onder buren uitstrekken

en, tot hoon van de oorlogsgod,

de velden in strepen vriendelijk bedekken.

Moge de verstandige aldus

altijd voor bloemenpracht zorgen,

en zorgen voor zonneschijn, zoals vandaag,

op al mijn wegen.

Tweespalt

Wanneer links, aan de rand van de beek,

Cupido op zijn fluit speelt,

en op het veld, aan de rechterkant,

de trompet van Mars weerklinkt,

dan wordt daarheen het oor

liefelijk gelokt,

maar omwille van het bloeiende lied

door lawaai bedrogen.

Nu fluit immers slechts

het krijgsgedonder.

Ik word als razend, dol,

is dat een wonder ?

De fluittoon neemt toe,

de trompetten schallen.

Ik dwaal, ik ben razend,

verbaast U dat ?

Verleden in het heden

In de tuin in mijn buurt

bloeien roos en lelie in de morgendauw.

Achteraan, bebost en behaaglijk

Stijgt de rots in de hoogte.

Omgeven door hoge wouden,

gekroond met een ridderslot

draait de top zich weg,

tot waar hij zich met het dal verzoent.

En daar geurt het, zoals van oudsher,

toen wij nog liefdessmarten kenden,

en waar de snaren van mijn psalter

vochten met de morgenstraal.

Waar het jagerslied uit de volle bosjes

ronde tonen lokte.

Het geluid van de stilte

2005-06-03T22:58:00.000-07:00

Zet je neer,

en luister naar de stilte

om je heen.

Het geluid van de stilte

weerkaatst zich duizendvoudig

in je geest.

Zet je neer,

en kijk naar de stilte

om je heen.

Het gelaat van de stilte

weerspiegelt zich duizendvoudig

om je heen.

Zet je neer,

en voel de stilte

om je heen.

Het gevoel van de stilte

raakt duizendvoudig

heel je zelf.

Zet je neer,

en ruik de stilte

om je heen.

De geuren van de stilte

stijgen duizendvoudig op

om je heen.

Zet je neer,

en proef de stilte

om je heen.

De smaken van de stilte

zetten zich duizendvoudig

neer rondom jou.

Cogito, ergo non sum

2005-05-27T00:40:00.000-07:00

doorheen een warreling van kleuren -
blauw, rood, groen, zwart, ... -
breekt al snel een stroom
van bruingekleurde beelden,
onherkenbaar scherp,
slechts vaag omlijnde zekerheden.

wild aanstormend water
ontdekt doorheen
een verleden toekomst
en een toekomstig verleden
een heden in een bos
vol zwervende gestalten.

inzicht in een flits.

Even stilstaan

2005-05-09T18:25:00.000-07:00

Traag schuiven mijn gedachten

over de stroom van het verleden.

Ze zien dingen van lang geleden

die nooit uit mijn leven verdwenen.

Traag glijden mijn gedachten

langs de stroom van het dagelijks leven.

Ze ervaren dingen uit een ander leven

die ooit mijn leven sierden.

Traag dwalen mijn gedachten

over de stroom van wat eens zal zijn.

Ze herinneren zich dingen die eens waren

en weer zullen zijn.

Lectori Salutem

2005-05-04T17:51:00.000-07:00

Hallo, lezer. Weeral een literair forum, zul je misschien wel denken. Het doel van dit discussieforum is tweeërlei : enerzijds commentaar krijgen over mijn eigen schrijfsels, anderzijds doorbomen over het werk van anderen. Als voorgerecht vind je hieronder een van mijn laatste gedichten. De titel is "Zweethut", en is een weerspiegeling van mijn ervaringen met een Indiaanse zweethut.

Hi, reader. Another literary forum, you might think. The goal of this forum is dual : to get comments on my own writings, and to discuss the writings of others. As a starter, you will find hereunder one of my last poems. It's called "Zweethut". It reflexes my experiences in an Indian sweatbox.

offer de steen
aan de krachten van de hemel,
geef hem
aan de energie van de aarde,
houd hem in liefde aan je hart.
vertrouw hem toe aan
het zuiveren door het vuur,
en onderwerp je aan de nevelen
van het reinigende water.
zo versmelten wij tot één,
en worden in veelheid opnieuw geboren.